ارسال

سرنوشت دو همه پرسی


2017-10-02 | ۱۳۹۶-۰۷-۱۰

دو همه پرسی در طول یک هفته در کردستان عراق و کاتالونیا در اسپانیا توسط مردمی که خواهان استقلال بودند، برگزار گردید. آنچه که در هر دو مورد به دولت های مرکزی مربوط می شد، هر دو پیامی غیر از زبان زور و تهدید نداشتند. فارغ از اینکه در اروپای به اصطلاح متمدن و مهد دمکراسی رویداد و یا در منطقه ای که با حمله نظامی و اشغالگری قرار بود دمکراسی صادر شده و مردم از چنگال یک دیکتاتور آزاد شوند. آنچه که مربوط به خواست استقلال طلبانه مردم کردستان در عراق بود با وجود تهدیدها و فشارهای دولتهای امپریالیستی و قدرتهای ارتجاعی و سرکوبگر منطقه از دولت عراق گرفته تا ایران و ترکیه این امر با استقبال چشمگیری روبروشد. مضافا خواست برحق مردم کردستان در عراق برای تعیین سرنوشت خود، با هبستگی پرشور مردم در بخشهای دیگر کردستان روبرو گردید. حضور کم سابقه مردم در اکثر شهرهای کردستان در ایران با وجود فضای امنیتی آنچنان وسیع بود که نیروهای عظیم سرکوبگر جرات هجوم به صفوف مردم را نیافتند.

با اعلام نتایج همه پرسی در کردستان عراق اکنون دور دیگری از فشارها و تهدیدات از محاصره اقتصادی تا ممنوع کردن اجازه پرواز هواپیماها برفراز کردستان تا مانورهای مشترک ترکیه و عراق و همچنین ایران و عراق در مرزهای کردستان و تا مصوبه پارلمان عراق برای اعزام نیروهای نظامی به کردستان از هر سو آغاز شده است. مستقل از اینکه تصمیم به انجام همه پرسی طی چه پروسه ای انجام گرفته است و چه ایرادی به آن وارد است، اکنون مردم کردستان عراق در برابر یک مسئله واقعی و مادی که عبارت است از فشار دولتهای سرکوبگر مردم کردستان در عراق و ترکیه و ایران، قرار دارند. این فشارها علاوه بر دست درازی به یک حق مسلم و اولیه، مستقیما زندگی اقتصادی و امنیت مردم اقلیم کردستان را مورد مخاطره قرار می دهد. از اینرو ما همه این فشارها را ناروا و ضد انسانی می دانیم و به شدت محکوم می کنیم. ما مردم کردستان را در همه بخشهای آن و بویژه مردم کردستان ایران را، به ادامه حمایت پیگیر خود از همه راههای ممکن از مردم کردستان عراق، در برابر این فشارها دعوت می کنیم. دولتهای سرکوبگر مردم کردستان حق ندارند و در جایگاهی نیستند که برای مردمی که خواست اولیه خود مبنی بر زندگی در یک کردستان مستقل را در یک رفراندوم ابراز داشته اند، تعیین تکلیف کنند.

اما اگر همه پرسی در کردستان بدون حضور نیروهای نظامی دولت مرکزی یرگزار شد، در کاتالونیا با توجه به اختیارات محدودتر این ایالت به گونه ای دیگر بود. پارلمان ایالت کاتالونیا در ششم ماه سپتامبر اعلام کرد که در یکم ماه اکتبر برابر با نهم مهرماه همه پرسی برای استقلال این ایالت برگزار خواهد شد. تصمیم پارلمان کاتالونیا به دنبال پاسخ منفی دولت مرکزی به درخواست مکرر مذاکرات آنان در مورد سرنوشت کاتالونیا اتخاذ شد. بلافاصله دادگاه عالی اسپانیا بنا بر در خواست نخست وزیر این کشور تشکیل جلسه داده و حکم غیر قانونی بودن این همه پرسی را صادر کرد. برخور دولت مرکزی به خواست برگزاری همه پرسی آنچنان خصمانه بود که بلافاصله یک بحران سیاسی را بوجود آورد. دولت مرکزی جهت ممانعت از برگزاری همه پرسی هزاران نفراز نیروی انتظامی و پلیس را به این ایالت اعزام نمود. این نیروی اعزامی در همراهی با گارد ویژه در روز بیستم سپتامبر بیش از ده میلیون برگ انتخابتی را ضبط کرده و دوازده تن از مقامات بالای دولت محلی را دستگیر نموده و در مقابل مراکز اخذ رای مستقر شدند. دولت مرکزی در عین حال تهدید نمود که چنانچه دولت محلی کاتالونیا همچنان به برگزاری همه پرسی پافشاری نماید پایان منطقه خود مختار کاتالونیا را اعلام کرده و حکم دستگیری رئیس دولت، تمام مقامات دولتی و روسای شهرداری ها را که در برگزاری همه پرسی شرکت کنند را صادر خواهد کرد. تصمیمات اتخاذ شده از جانب دولت مرکزی سبب گردید که دولت کاتالونیا اعلام کند که دولت مرکزی اسپانیا عملا خود مختاری این ایالت را لغو نموده است ولذا مردم را به نافرمانی مدنی فرا خواند.

مردم کاتالونیا با هفت و نیم میلیون جمعیت، ملتی با زبان و فرهنگ واحد را تشکیل می دهند. این واقعیت اما چه در دوران پادشاهی قبل از دولت فاشیستی فرانکو و چه در دوره حاکمیت وی زیر پا گذاشته شد. آنها نیز مانند سایر اقلیتها در تمام این دوره ها تحت فشار دولت مرکزی قرار داشتند. باوجود اینکه بعد از سقوط دولت فاشیستی فرانکو عناصری از خودمختاری در مورد این اقلیتها در قانون اساسی اسپانیا ذکر گردید، ولی مهمترین حق ابتدایی و دمکراتیک یعنی حق استقلال و جدایی از آنها سلب شد.

قانون اساسی ضد دمکراتیک تصویب شده در سال 1978 حق تعیین سرنوشت ملیتهای مختلف ساکن اسپانیا را بدون پاسخ گذاشت. باوجود این دفاع و حفاظت از حق این مردم جهت تعیین سرنوشت خود یک حق پایه ای و دمکراتیک بوده و باید مورد پشتیبانی پیشروان طبقه کارگر و احزاب چپ و کمونیستی نه تنها در اسپانیا بلکه در سراسر جهان قرار گیرد. نباید گذاشت که شوونیسم دولت مرکزی و یا ناسیونالیزم ملت تحت ستم شرایط را برای سم پاشی و ایجاد شکاف در میان مردم و درمیان طبقه کارگر فراهم سازد. نباید فراموش کرد که عدم موفقیت اعتراضات توده ای گسترده در سالهای اخیر در اسپانیا علیه دولت مرکزی، تجمعات خیابانی و اشغال میادین و بالاخره به وجود آمدن جریان چپ پودوموس یکی از عوامل تاثیر گذار بر تصمیم مردم کاتالونیا جهت همه پرسی استقلال است.

در چنین شرایطی و در حالیکه پلیس با خشونت هرچه تمام تر سعی نمود مردم را از شرکت در همه پرسی بازدارد مردم کاتالونیا در روز همه پرسی به پای صندوقهای رای رفتند. در تهاجم وحشیانه پلیس بیش از 460 نفر زخمی شده اند دولت محلی اعلام کرد که پلیس 246 حوزه انتخابی را پلمپ کرده است . اکنون دیگر نتایج این همه پرسی که در چنین فضای سرکوب گرانه ای انجام می گیرد چندان تعیین کننده نیست. آنچه تعیین کننده است روزهای آینده است و مردمی که مصمم تر از گذشته جهت خواست برحق خود مبارزه خواهند کرد. در مورد کردستان عراق هم همین حکم صادق است. مسئله اصلی در اینجا هم این است که این مردم چگونه نتیجه رفراندوم خود را در ورای بند و بست های پشت پرده پیگیری خواهند کرد.

آخرین سخن روز