ارسال

در پشتیبانی از تجمع اعتراضی سراسری به مناسبت روز جهانی معلم


2017-10-04 | ۱۳۹۶-۰۷-۱۲

فردا پنجم اکتبر برابر با سیزدهم مهر روز جهانی معلم است. در چهل و چهارمین اجلاس وزرای آموزش و پرورش، در پنجم اکتبر سال ۱۹۹۴، از سوی یونسکو مصوبه ای به تصویب رسید که بر اساس آن، پنجم اکتبر بعنوان روز جهانی معلم رسمیت یافت. در ایران نیز معلمان هر سال به این مناسبت، به شیوه های مختلف در این روز آکسیون هایی برپا می کنند و در آنها به طرح خواسته ها و مطالبات خود می پردازند. امسال نیز به مناسبت روز جهانی معلم شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران با صدور بیانیه ای از معلمان و بازنشستگان آموزش و پرورش خواسته است که فردا سیزدهم مهر به خیابانها بیایند و دست به تجمع بزنند. در تهران این تجمع قرار است روز 13 مهر راس ساعت 10 تا 12، در میدان بهارستان، مقابل سازمان برنامه و بودجه و در استان ها در مقابل ادارات کل آموزش و پرورش صورت گیرد.

معلمان سراسر ایران خواستار افزایش حقوق بالاتر از خط فقر، برخورداری از بیمه کارآمد، همسان سازی حقوق بازنشستگان و شاغلان، تامین معیشت و منزلت بازنشستگان متناسب با کرامت انسانی آنها، برخورداری تمام کودکان از آموزش با کیفیت و رایگان به خصوص در مناطق محروم، استاندارد سازی و ایمن سازی مدارس، برخورداری دانش آموزان از امکانات تفریحی و فرهنگی و توقف سیاست پولی سازی آموزش و پایان دادن به پرونده سازی و امنیتی کردن فعالیت معلمان، هستند. قرار است که این خواستها مضمون شعارهائی باشد که در این تجمع ها سرداده می شود. طی روزهای اخیر نهادهای صنفی و مدنی و فعالین کارگری، با انتشار اطلاعیه هائی از این فراخوان پشتیبانی کرده اند. به عنوان نمونه در اطلاعیه شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران که در شهر بجنورد برگزار شده، آمده است:

"در شرایطی به استقبال روز جهانی معلم می رویم که اسماعیل عبدی عضو هیئت مدیره کانون صنفی معلمان ایران برای دومین سال متوالی در زندان به سر می برد، همچنین محسن عمرانی معلم فرهیخته بوشهری به اتهام فعالیت صنفی در زندان به سر می برد . آقای باغانی در تبعید به سر می برد،آقای رسول بداقی با بیش از 25 سال سابقه تدریس ،از کار اخراج گردیده است ،آقای قاسم زاده سال تحصیلی را با تبعید شروع می کند ،آقای بهشتی با حکم سنگین 14سال حبس در منزلش بازداشت می شود،آقای قادر زاده با حکم قضایی مواجه شده است ،آقای رضا مسلمی با حکم پنج سال تعلیقی تهدید شده اند. زندگی معلمان در ایران با بی توجهی حاکمیت نسبت وضع معیشت آنان هرروز به پایین تر از خط فقر می رود."

از آنجایی که اولین جرقه های اندیشیدن، در مدارس زده می شوند و شکوفا می گردند، جهان امروز بیش از هر زمان دیگری به معلمانی متخصص، آسوده خیال، کم دغدغه و با روحیه متعالی انسانی، نیازمند است. اما آیا در جامعه ایران قرب و منزلت معلم آنگونه که شایسته است، حفظ می شود؟ آیا به معلمان که از اقشار زحمتکش جامعه اند، چنان توجهی می شود که بی غم از نیازهای مادی در تقویت و ارتقاء دانش و دانستنی های خویش تعجیل داشته باشد؟

واقعیات زندگی روزمره معلمان، بیانگر این است که بیشتر معلمان بیش از آنچه که می باید به فکر ارتقاء دانش و آگاهی خود باشند، اجباراً به دنبال یافتن کار دوم و سوم هستند. اگر چه جامعه پذیرفته است که معلمان در ردیف اقشار زحمتکش و کم درآمد اجتماعی هستند و برای جبران کم و کسری های زندگی شان ناچارند رو به کارهای دوم و سوم بیاورند، با این حال کسی فریادرس شان نیست و جایگاه شایسته خود را نمی یابند.

در ایران بر خلاف بسیاری از کشورهای دیگر، معلمان شغل و زندگی ناامنی دارند و بدلیل مشکلات معیشتی و داشتن کار دوم و سوم، حال و مجال کافی برای آموختن و آموزش دادن ندارند و خسته و بی حال با کمترین آمادگی به مدرسه می روند و تأثیر آموزشی آنان بر دانش آموزان در حد مطلوب نیست. بسیاری از معلمان نیز به جرم خوشنامی و مبارز بودن از کار برکنار و از گردونه آموزش خارج و به گوشه زندان ها می افتند. هم اکنون تعداد زیادی از معلمان خوشنام و مبارز و فعالان صنفی جامعه فرهنگیان در زندان بسر می برند و در ظرف یک سال اخیر بسیاری از معلمان مدارس را از کار برکنار کرده اند.

در نظام جمهوری اسلامی، معلمان به عنوان عناصر اصلی و تعیین کننده در امر آموزش، از امکانات شهروندی که موثرترین نقش را در امر تعلیم و تربیت دارند، برخوردار نیستند. مشکلات زندگی این قشر محروم، تنها در این خلاصه نمی شود که از یک زندگی شایسته برخوردار نیستند، بلکه به آنان تحمیل می شود که مروج آموزش و پرورشی هم باشند که عمیقا با خرافه و ارتجاع در هم آمیحته است. یکی از رنج های بزرگ معلمان شریف و مبارز، نفوذ مذهب در امر آموزش و پرورش است. معلمان ایران محکوم اند که از نزدیک شاهد اجرای طرح های ضد فرهنگی و تحقیرآمیز رژیم در مراکز آموزشی باشند. 

معلمان زحمتکش و محروم در ایران، انسانهای شریفی هستند که خواسته های عادلانه ای دارند و شایسته گسترده ترین و پیگیر ترین پشتیبانی هستند. جمهوری اسلامی به جای رسیدگی به خواسته های برحق انان، با زندانی کردن و اخراج به این خواسته ها پاسخ میدهد. تنها با مبارزه متحدانه معلمان که از پشتیبانی کارگران و مردم عدالت خواه برخوردار باشد، می توان خواسته های معلمان را به کرسی نشاند و معلمان زندانی را از بند رها کرد.

آخرین سخن روز