ارسال

اعتصاب غذای گسترده ی فلسطینی ها در زندانهای اسرائیل


2017-04-23 | ۱۳۹۶-۰۲-۰۳

از روز 28 فروردین، هفدهم آوریل، نزدیک به یکهزار و پانصد نفر از زندانیان فلسطینی در زندانهای رژیم نژادپرست اسرائیل دست به اعتصاب غذای نامحدود زده اند. آنان اعتصاب خود را همزمان با روز "همبستگی با زندانیان فلسطینی" آغاز کردند. اعتصاب غذا همواره به مثابه یک سلاح مقاومت زندانیان فلسطینی در سیاه چالهای دولت اسرائیل بوده است. اعتصاب غذای بیش از هزار و پانصد تن از زندانیان به مدت یک ماه در سال 2012 و اعتصاب غذای هشتصد نفر از آنان به مدت شصدوسه روز در سال 2014 آخرین نمونه هایی از این مقاومت و مبارزه زندانیان فلسطینی است. اعتصاب کنندگان به شرایط غیر انسانی حاکم بر زندانها ازجمله پایان دادن به حبس های انفرادی، حبسهای بدون محکومیت و بدون محدودیت زمانی، اعتراض داشته و خواستار اجازه ملاقات دوبار در ماه (اکنون فقط یک بار در ماه اجازه داده می شود)، اجازه ملاقات برای بستگان درجه دو ، افزایش ملاقات از چهل و پنج دقیقه به یک ساعت ، بهبود شرایط غیرانسانی حمل و نقل زندانیان از زندان به دادگاه، امکان دریافت لباس زیر و وسائل بهداشتی مورد استفاده زنان زندانی، امکان تحصیل در دوران اسارت و غیره هستند.
در این اعتصاب غذا تمام گرایشات سیاسی موجود در میان فلسطینی ها شرکت دارند. دولت اسرائیل بلافاصله رهبران اعتصاب از جمله سرشناس ترین آنها یعنی مروان برغوثی را به سلولهای انفرادی انتقال داده و هرگونه ملاقات با آنان و از جمله ملاقات با وکلای خویش را ممنوع ساخت.
برغوثی در پیامی که به مناسبت آغاز اعتصاب غذا ارسال کرده است می گوید:" امروز روی سخنم با شماست. از قعر سلول انفرادی کوچکم، از میان هزاران زندانی و از طرف آنها شما را مخاطب قرار می دهم، در میان هزاران زندانی که مصمم هستند حیثیت و آزادیشان را در نبردی قرار دهند که از شرافت و شجاعت آکنده است. ما این اعتصاب غذا را علیه سیاست وحشیانه اشغال که همچنان ادامه داشته و گسترش می یابد ، به پیش خواهیم برد. علیه آدم ربایی ، شکنجه ، آزار و اذیت، اهمال پزشکی و درمانی، اقدامات خودسرانه و تنبیهی علیه زندانیان وخانواده های آنان در محروم ساختنشان از حق ملاقات. ما تصمیم خود را مبنی بر پیشبرد این اعتصاب با وجود فداکاریهایی که می طلبد و درد و رنجی که با خود خواهد داشت، اعلام می داریم."
پیام وی دادخواهی انسانی مقاوم است که وجدان بشریت مترقی را شرمسار خویش می سازد. او فریاد دادخواهی بیش از یک میلیون فلسطینی یعنی نزدیک به سی درصد این مردم است که در طول بیش از پنجاه سال اشغالگری در زندانهای اسرائیل به بند کشیده شده اند. او فریاد دادخواهی بیش از شش هزار و پانصد زندانی فلسطینی است که اکنون در بندند. در میان آنان سیصد کودک و نوجوان، پنجاه وهفت زن، هفتصد زندانی شدیدا بیمار، پانصد زندانی بدون حکم محکومیت و بدون محدودیت زمانی و چهار صد وپنجاه و هشت نفر محکوم به حبس ابد هستند. او خود به چهل سال زندان محکوم شده است. وزیر امنیت اسرائیل یک روز بعد از شروع اعتصاب غذا در مصاحبه ای با " تایمز اسرائیل " در اوج بیشرمی اعلام نمود : " تنها یک راه حل وجود دارد و آن اعدام تروریست هاست. تنها از این راه است که می توان جلوی آزادی کسانی نظیر برغوثی را گرفت که در درون زندان اعتصاب غذا سازمان می دهند". کلام او حکایت نفرت آور یک جنایت تاریخی است که بر ملتی روا داشته شده است. آنانی که در سال 1948 در سازمان ملل مهر تایید بر اشغال گری و تاسیس یک دولت نژاد پرست نهادند، خود شریک این جنایت تاریخی هستند. تاریخ این دولت همزمان تاریخ پاکسازی یک ملت است. و در این میان آنانی که بی شرمانه دولت اسرائیل را "تنها دولت دموکراتیک منطقه " می نامند، واژه ها را از مفهوم واقعی خویش تهی می سازند. دولتی که بنیانهایش بر ایدئولوژی نژادپرستانه صهیونیستی و اشغال یک سرزمین و سرکوب و آواره نمودن میلیونها تن از اهالی آن استوار است، دولتی که همچنان بر این باور است که همزیستی یهودیان با ملل دیگر در یک مرز جغرافیایی امکان ناپذیر است، چگونه می تواند عنوان " تنها دولت دموکراتیک منطقه " را یدک بکشد. این چیزی جز خاک پاشیدن به چشم توده های مردم نبوده و بیشرمانه بیش از 60 سال مقاومت ملت فلسطین جهت تعیین سرنوشت خویش را نادیده می گیرد.
در این جنگ نابرابر که یک طرف آن نمایش شکوهمند مقاومت و پیکار یک ملت رانده شده از سرزمین خویش است و در طرف دیگر تمام اردوی امپریالیستی و تمام نیروهای ارتجاعی منطقه به صف ایستاده اند، هر نیرویی انتخاب خویش را می کند و خود را جانبدار یک طرف این جنگ اعلام می نماید. ما خود را در کنار مقاومت و مبارزه ملت فلسطین می دانیم. ما براین باوریم که رهایی این ملت نه در سازش با دولت اشغالگر و تن دادن به خفت و خواری راه حل های دیکته شده از جانب رژیم اشغالگر و متحدین بین المللی او ، نه قرار گرفتن در کنار رژیمهای به غایت ارتجاعی و سرکوبگر نظیر جمهوری اسلامی و نه سپردن سرنوشت مقاومت به نیروی ارتجاعی حماس بلکه، تکیه به ذهنیت تاریخی مقاومت و مبارزه این ملت است.پایان دادن به توسعه طلبی دولت اسرائیل در سرزمین فلسطینیها، فراهم ساختن امکان بازگشت آوارگان، برداشتن دیوارهائی که مردم فلسطین را از هم جدا و به اسارت کشیده اند، پایان دادن به نفرت پراکنی بین مردم اسرائیل و فلسطین و سرانجام به رسمیت شناختن حق مردم فلسطین در تعیین سرنوشت خود، مسیر رهائی مردم فلسطین است. هیچ منطقی حکم نمی کند که ملت فلسطین تاوان تمام جنایتهایی که علیه ملت یهود در طول تاریخ اعمال شده و اتفاقا توسط همینهایی انجام گرفته که اکنون از دولت اسرائیل به مثابه دژ مستحکم خویش در خاورمیانه استفاده می کنند، بپردازد. اگرچه قرار گرفتن ترامپ در راس هیئت حاکمه ی امپریالیسم امریکا بستر مساعدتری جهت ادامه نسل کشی دولت اسرائیل به وجود آورده است ولی چه کسی می تواند مدعی شود که این جانیان قادرند اراده یک ملتی را که بیش از شش دهه مقاومت کرده است، در هم بشکند.

آخرین سخن روز