ارسال

اول ماه مه را هر چه با شکوهتر برگزار کنیم


2017-04-27 | ۱۳۹۶-۰۲-۰۷

چند روز بیشتر به اول ماه مه روز همبستگی طبقاتی و انترناسیونالیستی کارگران جهان باقی نمانده است. مراسم و آکسیون های گرامیداشت اول ماه مه در ایران طی بیش از سه دهه گذشته همواره زیر برق سر نیزه رژیم جمهوری اسلامی، برگزار شده اند. اگر از یک طرف نهادها و تشکل های ضد کارگری وابسته به رژیم تلاش کرده اند با برگزاری مراسم های فرمایشی اول ماه مه را از محتوای طبقاتی خالی کنند و کارگران را به نیروی ذخیره جنگ و نزاع جناح های حکومتی تبدیل نمایند، از طرف دیگر نیروهای انتظامی و پلیس و یگانهای ویژه ضد شورش رژیم با یورش به تجمع های مستقل کارگری و اعمال خشونت علیه کارگران و بگیر و ببند فعالان آنان مانع برگزاری مراسم و آکسیون های مستقل كارگران شده اند. اما علیرغم این ممنوعیت و فشار سرکوب، همواره كارگران و تشكل های مستقل كارگری كوشیده اند در هر شرایط ولو در محاصره نیروهای پلیس و پاسداران هم، این روز را گرامی بدارند.
امسال با توجه به روند رو به گسترش مبارزات حق طلبانه کارگران و صحنه های پرشوری از همبستگی طبقاتی که کارگران بخش هایی از صنایع و مراکز کارگری ایران در مبارزه برای احقاق مطالباتشان از خود نشان دادند، پیش بینی می شود كه كارگران ایران در حال و هوای تازه ای مراسم اول ماه مه را برگزار کنند. امسال انتظار می رود که کارگران كمونیست و فعالان كارگری متكی به تجارب مبارزاتی تاكنونی خود و با اتكاء به تشكلهای کارگری موجود و نیز متأثر از جنب و جوش های هم طبقه ای های شان در سراسر جهان، با آمادگی لازم به میدان آیند و اول ماه مه امسال را با شكوهتر از هر سال برگزار كنند. چنین انتظاری با توجه به رشد روحیه مبارزه جویی کارگران و با وجود و حضور فعالان و رهبران كاردان كارگری، و پیشینه برگزاری چنین روزی در سالهای اخیر، انتظا ی غیر واقعی نیست.
در ایران كه كارگران به مراتب بی حقوق تر از هم طبقه ای های خود در بسیاری از كشورهای جهان هستند و قانونا و رسما از حق اعتصاب و تشكل محرومند، برگزاری مراسم های اول ماه مه در ابعادی وسیع، زمینه و بستر اتحاد و تشكل كارگری و طبقاتی را هموارتر میسازد و جبهه كار علیه سرمایه را تقویت میكند. اول مه امسال بر متن تداوم بحران اقتصادی سرمایه داری ایران و بر متن نارضایتی عمومی و گسترش مبارزات کارگران علیه بیکاری و فقر و فلاکتی که به آنان تحمیل شده است و بر متن درماندگی جناح های مختلف حکومتی جهت پایان دادن به این اوضاع فاجعه بار، نان تحمیل شده استبه كارگران ایران حكم می كند كه متحد تر از هر زمانی همبستگی طبقاتی و انترناسیونالیستی خود را به نمایش بگذارند.
جنبش کارگری در این روز نه تنها باید بیرق مطالبات عاجل خود را بر افرازد بلکه باید ظرفیت و توان خود برای رهبری مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران را نشان دهد. طبقه کارگر در این روز با حک کردن شعار آزادی و برابری، برابری زن و مرد و رهائی زنان از قید ستمکشی، رهائی ملیت ها و مذاهب از قید ستمگری، جدائی دین از دولت، گامی سترگ در راه پیوند و همبستگی با جنبش های پیشرو اجتماعی به جلو بردارد.
این روز، روز اعتراض به در زندان نگه داشتن رهبران و فعالان كارگری و روز مبارزه برای آزادی فوری كلیه زندانیان سیاسی است. این روز، روز مبارزه علیه دستمزدهای زیر خط فقر و برای افزایش دستمزدها متناسب با خط رفاه و تامین یک زندگی انسانی است، امروز روز مبارزه برای آزادی ایجاد تشكل و اعتصاب، روز مبارزه علیه بیكاری و بیكارسازی ها، و روز مبارزه برای تأمین بیمه بیكاری مكفی برای همه بیكاران و كلیه افراد آماده به كار است؛ این روز روز مبارزه علیه تخریب محیط زیست و روز محكومیت كار كودكان و دفاع از حقوق كودک اشت؛ این روز روز صدور قطعنامه هایی است كه در برگیرنده كلیه مطالبات سیاسی، اقتصادی اجتماعی و رفاهی كارگران، زحمتكشان، زنان، جوانان و كودكان، می باشد. همچنین کارگران در روز 11 اردیبهشت، روز کارگر لازم است با صدای رسا اعلام کنند که از آنجا که هیچ یک از مطالبات اقتصادی و سیاسی کارگران و مردم ستمدیده ایران که سال ها برای آن مبارزه کرده اند تحت حاکمیت هیچکدام از جناح های حکومتی متحقق نخواهد شد، در نمایش انتخاباتی رژیم شرکت نمی کنند.
برگزاری مراسم های مستقل کارگری در روز اول ماه مه، مراسم های مستقل از نمایشات فرمایشی خانه كارگر و دیگر نهادهای ضد کارگری رژیم یک امر مهم طبقاتی است. تردیدی نیست كه فعالان و سازماندهندگان در محل تشخیص خواهند داد كه چگونه این صف طبقاتی و تجمع های مستقل را برپا کنند. اما مطلوب ترین و مؤثرترین مراسم ها، مراسم های متمركز و سازمانیافته و وسیع در مراکز شلوغ شهرها خواهند بود. مراسم هایی كه اتحاد عمل طیف ها و تشکل های مختلف کارگری علیرغم اختلافاتی که با هم دارند، در آن قابل رؤیت باشد و خصلت سراسری و مهر هماهنگی با مراسم های دیگر شهرها را، بر خود داشته باشد. واقعیت این است كه چنین مراسم هایی برپا نخواهند شد؛ مگر با شركت وسیع و پرشور اقشار وسیعی از كارگران و خانواده هایشان و پیشگامی كمونیست ها و كارگران پیشرو و همراهی انسان های شریفی كه علیه استثمار و بهره كشی اند و آرزوی برابری انسان ها را در دل دارند. در این روز لازم است زنان مبارز، معلمان، پرستاران، دانشجویان و جوانان سوسیالیست،فعالان دفاع از محیط زیست انسان های آزادیخواه و برابری طلب، آماده باشند تا در پیوند با جنبش كارگری و به حمایت از مبارزات رهایی بخش كارگران، در این مراسم ها حضور داشته باشند.
به پیشواز برگزاری هر چه با شكوه تر مراسم های اول ماه مه برویم و در این مراسم ها با صدور كیفرخواست مشتركمان علیه سرمایه، به سرمایه داران و رژیم اسلامی حامی آنان اعلام كنیم كه: هیچ وعده و وعید و امروز و فردا كردنی را نمی پذیریم . اعلام کنیم که امسال را با مبارزاتی متشكل تر و سازمانیافته تر و با بهره گیری از شیوه های مؤثرتر آغاز خواهیم كرد.

آخرین سخن روز