ارسال

اعتصاب عمومی در برزیل ، پیش در آمدی بر اول ماه مه !


2017-04-30 | ۱۳۹۶-۰۲-۱۰

بیش از چهل میلیون نفر در روز جمعه هشتم اردیبهشت در سرتاسر برزیل دست به یک اعتصاب عمومی زدند. جرقه اعتصاب را بیش از یکصد هزار نفر از کارگران نفت در ساعت دوازده نیمه شب زدند. آنان نه تنها در پالایشگاهها بلکه در همه بخشهای مرتبط به صنعت نفت اعتصاب را آغاز کردند. رانندگان حمل و نقل شهری، رانندگان اتوبوس ،لوکوموتیورانها، کارکنان متروها و کارکنان فرودگاها با آغاز اعتصاب به آن پیوستند. یکصد سال بعد از اولین اعتصاب عمومی در برزیل و بیش از بیست سال بعد از آخرین اعتصاب عمومی یکبار دیگر اعتصاب روز جمعه تمام کشور را فلج کرد. هر چند که اعتصاب عمومی را اتحادیه های کارگری فراخوان داده بودند ولی شرکت کنندگان در اعتصاب بسیار فراتر از اعضاء اتحادیه ها رفته و بسیاری از جنبش های اجتماعی، سازمانهای دمکراتیک، شبکه بومیان و سازمانهای زنان علیه برنامه های ضد دمکراتیک، ضد اجتماعی دولت به اعتصاب عمومی پیوستند. اگر چه اتحادیه های کارگری در اعتراض به طرح رفرم در بازار کار و بازنشستگی فراخوان اعتراض را داده بودند ولی تهاجم دولت راستگرای میشل تامر که پس از خلع مصونیت و کنار گذاشتن دیلما روسف رئیس جمهور چپگرا برسرکار آمده است، تمام بخشهای جامعه را به میدان مبارزات کشانده است. بی جهت نیست که رئیس اتحادیه "سوت" در پاسخ به سوال خبرنگاران در ارتباط با استقبال میلیونی مردم در سرتاسر برزیل از این اعتصاب به طنز اعلام نمود که دولت "تامر بهترین بسیج کننده برای این اعتصاب عمومی بود". با وجود اینکه تحت فشار دولت تعدادی از دادگاهها اعتصاب اتحادیه های محلی در برخی از مناطق را ممنوع اعلام کرده و از این طریق آنها را تحت فشار قرارداده بودند ولی تهدیدات هیچگونه تأثیری برای اینکه اتحادیه ها همچنان براعتصاب عمومی پافشاری کنند، نگذاشت. همگامی اتحادیه های سرتاسری و اتحادیه های محلی سبب گردید که میلیونها تن از کارگران و اقشار تحتانی جامعه در اعتصاب عمومی شرکت کنند. در بسیاری از این اتحادیه تصمیم به اعتصاب عمومی با موافقت صد در صد اعضاء اتخاذ گردید.

دولت راستگرای "تامر" تهاجم عمومی خود را با سرعت شتابزده ای در قالب طرحهای خود به پارلمان ارائه داد. دولت میخواهد که طرحهایش را قبل از انتخابات سال آینده که مجددا یک رئیس جمهور قانونی انتخاب خواهد شد، عملی سازد.

در مقیاسی کلان تر میتوان گفت که اعتصاب عمومی تقابل با تهاجم عمومی طبقه حاکم سفید به همان دستاوردهای اندکی است که طبقه کارگر و اقشار پائینی جامعه و جنبشهای اجتماعی در سالهای گذشته وبه همت مبارزاتشان بدست آورده اند. واقعیت این است که استراتژی دولتهای چپگرا آمریکای لاتین در دادن امتیازات به بخشهائی نظیر بورژوازی لیبرال، صنایع کشاورزی و زمینداران بزرگ با شکست کامل روبرو شده است. نه تنها در برزیل بلکه در اکثر کشورهای امریکای لاتین طبقه حاکم با استفاده از تسلطی که برمیدیای جمعی دارند و در عین حال بخشهائی از قانون اساسی که مکانیسمهای حفظ اتوریته های این طبقه را در خود جای داده است این امکان را یافته اند که پروژه های دولتهای چپگرا را در منگنه قرار داده و سیاستهای تهاجمی خودرا بطور قانونی و شبه قانونی سازمان بدهند. درست از این زاویه است که میتوان گفت که این بخش از هیئت حاکمه دیگر نیاز به کودتا نداشته و با تسلط به مدیای حمعی و افکارسازی، نفوذ در قوه قضائیه و اهرمهای "قانونی" سیاستهای خود را به پیش میبرند. بی جهت نیست که میشل تامر و بسیاری از اعضاء کابینه او که جزء فاسد ترین سیاستمداران این کشور هستند توانستند با استفاده از نفوذ خویش در قوه قضائیه، دولت چپگرای دیلما روسف را برکنار کنند.

طبق طرحهای جدید، بودجه مربوط به آموزش وپرورش چهل در صد، بودجه مربوط به سواد آموزی ده تا سی درصد، بودجه تهیه مساکن ارزان قیمت معادل یک میلیارد و چهارصد میلیون یورو کاهش خواهند یافت. کاهش کمک هزینه تحصیلی دانشجویان در دانشگاههای دولتی سبب گردید که سال گذشته اعتصابات بسیار گسترده تا حد اشغال دانشگاه ها صورت بگیرد. اگر در جریان اعتصابات سال گذشته که اساسا توسط دانشجویان، دانش آموزان و برخی از جنبشهای اجتماعی نظیر "جنبش کارگران بدون مسکن" و "جنبش دهقانان بدون زمین" انجام میگرفت و اتحادیه های کارگری در مقیاس اندکی در آن شرکت میکردند و خود این امر هم دامنه اعتصابات و اعتراضات را محدود کرده و از توان تأثیر گذاری آنها بکاهد، اکنون با تهاجم جدید دولت تحت عنوان "رفرم در بازار کار" و "رفرم بازنشستگی" جنبش اعتراضی بر یک بنیان بسیار مستحکم وگسترده ای مستقرگردیده و در بسیاری از مناطق و شهرهای برزیل این کارگران واتحادیه های کارگری بودند که رهبری اعتصاب عمومی را در دست گرفتند. آنچه که تحت عنوان رفرم در بازار کار عنوان میشود گسترش میلیونی کارگران قراردادی کوتاه مدت و پیمانکاری است. پیش بینی میشود در صورت به اجرا در آمدن این رفرم رقم کارگران قراردادی از سیزده به پنجاه میلیون خواهد رسید. همزمان کارفرمایان میتوانند کارگران قرار دادی را برای مدت نامحدودی به عنوان کارگر قراردادی به خدمت بگیرند. همین امر در مورد "رفرم بازنشستگی" نیز صدق میکند. طبق این طرح سن بازنشستگی به شصت و پنج سال افزایش خواهد یافت. طبق قانون قبلی زنان به علت نگهداری فرزندان معادل پنج سال کمتر از مردان برای رسیدن به سن بازنشستگی کار میکردند. قانون جدید سن بازنشستگی زنان را نیز شصت و پنج سال تعیین کرده است. همین امر سبب شد که در هشت مارس امسال زنان در مقیاس میلیونی به خیابانها آمده و راهپیمائی های اعتراضی بر پا کنند. این تظاهرات در واقع شروع اعتراضات سال جاری در برزیل بود.

بدون تردید درخواست اعتصاب عمومی مبنی برلغو طرح های ریاضتی دولیت یک خواست برحق و قابل پشتیبانی است. خود اینکه این طرح با تفاوت آرای بسیار اندکی در پارلمان مورد تصویب قرار گرفت نشان دادکه اعلام اعتصاب عمومی از جانب اتحادیه های کارگری قبل از تصویب طرح بدون تأثیر نبوده است . ولی بدون شک جهت عقب راندن دولت راستگرای تامر جنبش کارگری برزیل باید اعتصاب عمومی گسترده یک روزه خود را به یک اعتصاب عمومی نا محدود گسترش دهد. شرایط برای اینکه طبقه کارگر برزیل به مثابه طبقه رهبر جامعه و در رأس همه جنبشهای اعتراضی قرار گیرد از همیشه بهتر است. تا همین جا هم به جرات میتوان گفت که اعتصاب عمومی یک روزه میلیونی در برزیل در آستانه اول ماه مه میتواند نشانه پر امیدی برای نبردهای پیشاروی طبقه کارگر در روز اول ماه مه و در روزهای آینده باشد.

آخرین سخن روز