ارسال

گسترش زندانها، وحشت جمهوری اسلامی از خیزش مردم


2017-04-03 | ۱۳۹۶-۰۱-۱۴

قوه قضائیه رژیم برای گسترش زندانها و انتقال زندانهای موجود به خارج شهرها درخواست 14 هزار ملیارد تومان هزینه کرده است. به دنبال این درخواست که هفته گذشته به یکی از مباحث پرسرو صدا در مجلس رژیم تبدیل شد، هر روز گوشه ای از وضعیت اسفناک زندانهای رژیم اسلامی برملا می شود. روز گذشته دو زندانی در زندان قزلحصار به دلیل کوتاهی در رسیدگی پزشکی و درمانی درگذشتند. نایب رئیس کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس رژیم با تأیید مشکلات بهداشتی و درمانی در زندان‌های ایران، مشکل اساسی را تراکم جمعیت زندانیان کشور دانست. نماینده جیرفت در مجلس شورای اسلامی، هم گفته است که ظرفیت زندان جیرفت ۲۵۰ نفر اعلام شده، اما در حال حاضر هزار و ۵۰۰ نفر در آن زندانی هستند.

شمار زندانیان در ایران آنچنان افزایش یافته است که زندانها نه تنها با کمبود جا بلکه با کمبود خدمات بهداشتی و درمانی و خوراکی و همه امکانات زیستی نیز مواجه هستند. روزی نیست که در زندانهای جمهوری اسلامی زندانیان به خاطر کمبود امکانات زیستی و برخورد به غایت ضد انسانی مسئولان زندانها با خود و نزدیکانشان، دست به اعتراض و اعتصاب غذا نزنند. برای جمهوری اسلامی به دلیل مشکلات مالی ناشی از بحران اقتصادی و فساد و دزدیهای نهادینه شده و هزینه های سرسام آور جنگ و مداخله در کانونهای بحرانی خاورمیانه، تامین بودجه لازم برای زندانها، اولویت ندارد. مسئولان مستقیم ریز و درشت رژیم جمهوری اسلامی بار مشکلات کمبود بودجه و امکانات مالی را بر دوش زندانیان انداخته و می خواهند با در مضیقه قرار دادن زندانیان خود را از این مشکلات رها سازند.

اینک همه زندانهای جمهوری اسلامی مملو از انسانهایی از اقشار و طبقات گوناگون مردمی است که به دلایل گوناگون از جانب رژیم زندانی شده اند. بنا به آمارهای رسمی حکومت اسلامی تعداد زندانیان در ایران به ٢٥٠ هزار نفر رسیده است. مقامات ذیربط اعتراف می کنند که تعداد زندانیان موجود در هر زندان بیش از دو برابر ظرفیت زندانها می باشد. "مصطفی پورمحمدی" وزیر دادگستری رژیم و یکی از اعضای کمیته مرگ کشتارهای دهه شصت اعتراف می کند که در یک سلول انفرادی ده تا پانزده نفر جا داده می شوند. تراکم بیش از حد زندانیان در زندانها و کمبود امکانات پرشکی موجب سرایت بیماریهای مختلف به زندانیان شده است و شیوع بیماریها یکی دیگر از مشکلاتی است که زندانیان با آن روبرو هستند.

این درحالی است که "اصغر جهانگیر" رئیس سازمان زندانهای رژیم، در به اصطلاح پیام نوروزی خود با دروغ پردازی و تناقض گویی در مورد کاهش جمعیت کیفری و توسعه خدمات بهداشت و درمان زندانیان، کارنامه سازمان زندانها را مثبت ارزیابی کرد. این کارگزار رژیم که بی شرمانه از توسعه خدمات بهداشتی و درمانی زندانها دم می زند، قبلآ اعتراف نموده بود که زندانهای رژیم با کمبود ۵۰ درصدی بودجه تغذیه و بهداشت و درمان مواجه هستند و طی نامه ای از وزارت بهداشت خواسته بود که زندانها را نیز حداقل مانند مناطق محروم به حساب آورند و برایشان پزشک و امکانات درمانی اختصاص دهند.

اما زندانیان رژیم اسلامی چه کسانی هستند؟ درصد قابل توجهی از این زندانیان کسانی هستند که به دلیل جرائم مواد مخدر زندانی شده اند. واقعیت این است که این دسته از زندانیان نه سر دسته ها و بازرگانان کلان مواد مخدر و اعضاء باندهای مافیائی که زیر نظر سپاه پاسداران کار می کنند، بلکه انسانهای درمانده و مفلوکی هستند که در عین حال قربانی منافع باندهای بافیایی قاچاق مواد مخدر شده اند. کیست که نداند مقامات بالای سپاه پاسداران در ایران خود عامل اصلی واردات و توزیع مواد مخدر و آلوده ساختن جوانان هستند. کسی فراموش نکرده که "محمد رضا رحیمی" معاون اول احمدی نژاد، زمانی که استاندار کردستان و مهره ای ازین باند مافیایی سپاه پاسداران بود، درکمال وقاحت، برای خودشیرینی در نزد محافل بالای حکومتی، یکی از افتخاراتش را مبتلا ساختن جوانان کردستان به مواد مخدر اعلام می نمود.

بخش عمده دیگر از زندانیان قربانیان آسیبهای اجتماعی هستند. در جامعه ای که شکاف بین فقر و ثروت هر روز عمیق تر می شود، در جامعه ی که بیش از 50 درصد از مردم ساکن با درآمدی چهار برابر زیر خط فقر زندگی می کنند، در چنین جامعه ای فقر و محرومیت های اجتماعی به بستری برای گسترش جرم و جنایت تبدیل می شود. در واقع این خود رژیم جمهوری اسلامی است که نوع و مقدار جرمی را که مورد مجازات قرار می گیرد را تولید و باز تولید می کند.

بخشی از کسانی که در زندانهای رژیم اسلامی به بند کشیده شده اند، زندانیان سیاسی مخالف رژیم و فعالین جنبشهای اجتماعی، نویسندگان و روزنامه نگاران و انسانهای مبارزی هستند که به خاطر عقاید سیاسی شان دستگیر و زندانی و شکنجه شده اند. روزانه خبر احضار و دستگیری فعالین کارگری و صدور احکام سنگین برایشان در رسانه ها منعکس می گردد.

در شرایطی که این رژیم بیکاری و دستمزد چند برابر زیر خط فقر را به کارگران و مردم زحمتکش تحمیل کرده است، در شرایطی که زنان و جوانان و روشنفکران جامعه را از هرگونه آزادی و حقوق طبیعی انسانی شان محروم کرده است، طبیعی است که همیشه خود را در معرض خطر خیزش انقلابی مردم استثمار شده و محروم ببیند. در چنین شرایطی است که رژیم اسلامی برای تداوم حاکمیت خود راه دیگری جز گسترش نیروهای سرکوبگر و توسعه زندانها در برابر خود نمی بیند.

آخرین سخن روز