ارسال

مهندسی کردن انتخابات


2017-04-08 | ۱۳۹۶-۰۱-۱۹

انتخابات در جمهوری اسلامی همواره دو کارکرد اصلی داشته است:
اول، نمایش مشروعیت رژیم. همه جناح های رژیم به یکسان به این نمایش نیاز دارند. هر چقدر مردم بیشتردر پای صندوقهای رای در این نمایش انتخاباتی شرکت کنند، کار جمهوری اسلامی در قانونی کردن سلب حقوق مردم ناراضی و تداوم این حاکمیت، آسانتر خواهد بود.
دوم، یک قاعده توافق شده برای تعیین آرایش سیاسی جناح بندی های درون رژیم. اگر سخن بر سر غیر دمکراتیک بودن پروسه انتخابات، دخالت "شورای نگهبان" و رد صلاحیت ها و تقلب در رای گیری و مواردی از این قبیل در میان هست، همه این موارد به نقض قواعد بازی در میان خود جناح های حکومتی مربوط میشود.  اینکه آیا آنها قواعد توافق شده رقابت بین همدیگر را رعایت خواهند کرد، یا از همدیگر پشت پا می گیرند و به تقلبهای رایج متوسل می شوند، بر میگردد به تشخیص نیروئی که کار مهندسی کردن انتخابات در بالاترین سطح و مستقل از تمایل این یا آن جناح را هدایت می کند. این نیرو سپاه پاسداران است و تصمیمات کلان در این مورد در دایره سیاسی سپاه صورت می گیرد. چند سال پیش در یک اظهارنظر غیرمنظره که به سرعت از محافل محدود مطبوعاتی رژیم به بیرون سرایت کرد، علی سعیدی، نماینده خامنه ای در سپاه پاسداران، گفته بود: "وظیفه ذاتی سپاه، پاسداران مهندسی کردن معقول و منطقی انتخابات است."
گفتیم که دغدغه هر دو جناح اصلی رژیم چگونگی آوردن مردم به پای صندوق رای است. در سیاست مهندسی کردن افکار عمومی، اختلافات درونی رژیم به این منظور فعالانه به کار گرفته می شود. این اختلافات البته واقعی هستند و ریشه آنها هم در استراتژی های متفاوتی است که هرکدام از جناح ها برای حفظ رژیم اسلامی در پیش می گیرند. از اینرو ظرفیت فریبکاریشان بالا است. هر دو جناح به خوبی می دانند که مردم ایران از وجودشان بیزار هستند. در عین حال هم می دانند، بدیلی که از اعتبار اجتماعی برخوردار باشد و اکثریت مردم برای رهائی خود به دور آن گرد آمده باشند، هنوز شکل نگرفته است. این جاست که زمینه برای یکی دیگر از شیوه های مهندسی کردن افکار عمومی آماده میشود. برای اینکار توانائی بخشهائی از اپوزسیون تبعیدی رژیم نیز به کار گرفته می شود. گفتمان رایج قدم به قدم فرموله و از کانالهای مختلف تبلیغ میشود. گفته می شود: "هر دوجناح بد هستند، اما حال که بدیل دیگری نداریم، بگذارید به یکی از آنها که کمتر بد هست رای بدهیم." بدین ترتیب انتخاب بین بد و بدتر به مضمون اصلی تبلیغات انتخاباتی تبدیل میشود. جالب این جا است که در این روش هر دو جناح رژیم هر کدام با روشهای خاص خود به کمک اپوزسیون درمانده ای که در این دام گرفتار شده است می آیند. انتخابات دوره قبل مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان بویژه در تهران نشان داد که جناح به اصطلاح اصولگرا تا چه اندازه در اجرای این روش کارآزموده و خبره شده است. اصولگرایان، عمدا ضعیف ترین و بدنام ترین عناصر خود را در تهران کاندید کرده بودند، تا مردم تفاوت بین "بد و بدتر" را واضح تر مشاهده کنند. آنها این مهره ها را به میدان آورده بودند تا شکست بخورند و با شکست خود به مردمی که در دام این "خدعه" گرفتار شده اند، تصور "پیروزی" بدهند. سپاه پاسداران و نهادهای امنیتی به عنوان معمار "انتخابات"، هوای توازن بین جناح ها را در سطح کشور داشتند و نتیجه نهائی را آنگونه که می خواستند، سازماندهی کرده بودند.
انتخاب میان "بد و بدتر" ربطی به منافع توده های مردم ندارد. بگذار آنها تقسیم کار بین جناحهای خود را همانگونه که قبلا در مورد آن تصمیم گرفته اند، از طریق اینگونه انتخابات ها به اجرا درآورند. از زاویه منافع کارگران و اکثریت مردم ایران، بدترین نتیجه، تداوم عمر این رژیم است. انتخاب بهتر برداشتن هر قدمی است که مردم ایران را یک گام به رهائی از دست این رژیم نزدیک تر کند.
رژیم جمهوری اسلامی قادر است با هر نیرنگی که شده کسانی را از صندوق آراء بیرون کشد، اما به سادگی نباید قادر گردد مردم را به پای معرکه انتخابات بکشاند و مردم از هم اکنون باید آماده باشند که قاطعانه  بساط این باصطلاح انتخابات رژیم را به نمایش ناروا بودن این رژیم تبدیل کنند. اگر برای کلیت رژیم بسیار مهم است که مردم را پای صندوق های رأی بکشاند و بر ادامه حاکمیت خود مهر مشروعیت انتخاباتی بکوبند، وجدت و یکپارچگی مردم در نرفتن به پای صندوق های رأی تحمیل شکستی بزرگ به کلیت این رژیم است. اگر برای همه جناحهای رژیم بسیار مهم است که به هر حیله ای که شده است بخشهائی از مردم را پای صندوق های رأی بکشانند، هوشیاری مردم و  خودداری قاطعانه و چشمگیر از شرکت در این نمایش انتخاباتی از سوی آنان، شکست بزرگی را نصیب رژیم خواهد کرد.
اختلاف جناح های حکومتی بر سر چگونگی تأمین منافع سرمایه داران و تضمین بقاء رژیم، هیچ ربطی به منافع آنان ندارد. رژیم هر اهدافی که از برگزاری نمایش انتخابات ریاست جمهوری تعقیب نماید و هر سناریو و تدابیری که برای رسیدن به این اهداف اندیشیده باشد، کارگران و مردم آزاده ایران می توانند با هوشیاری و اراده متحدانه خود و با نرفتن به پای صندوق های رأی این نمایش انتخاباتی را به صحنه رسوائی و شکست رژیم تبدیل نمایند.

آخرین سخن روز