ارسال

رژیم اسلامی در رودرویی با صف درهم تنیده مردم تاب مقاومت نخواهد داشت


2018-01-03| ۱۳۹۶-۱۰-۱۳

یک هفته از آغاز موج جدید مبارزه مردم استثمارشده، ستمدیده و محروم بر علیه رژیم جمهوری اسلامی و برای کسب آزادی و زندگی بهتر می گذرد. شور و شوق مبارزه ای رهائی بخش بر علیه بیعدالتی و ستم ، بر علیه فساد و فقر و محرومیت، سراسر جامعه ایران را فرا گرفته است. مردم بیش از ۵۰ شهر ایران، همزمان به میدان آمده اند تا حقوق اولیه و مسلم خود را از حلقوم این رژیم بیرون بکشند. در بقیه شهرهای ایران نیز رژیم تنها به اعمال یک حکومت نظامی اعلام نشده و اشغال خیابانها توانسته است از بروز تظاهرات مردم جلوگیری کند. با وجود این تمهیدات هم ، هر روز خبر از پیوستن بخشهای جدیدی از مردم معترض به صفوف این خیزش انقلابی می رسد. در عین حال خبرها حاکی از آن است که رژیم جمهوری اسلامی نیز تلاش می کند تا به تدریج توان و امکانات سرکوبش را علیه مبارزات رو به رشد توده های به جان آمده بکار بگیرد. نهادهای وابسته به رژیم خود از جانباختن حداقل ۲۱ نفر، زخمی شدن دهها نفر و بازداشت بیش از یک هزار نفر در جریان حمله به صفوف تظاهرات مردم، سخن می گویند.

امروز توده های مردمی كه خشم فروخورده ۳۸ ساله خود از حاكمیت سراسر جنایت رژیم جمهوری اسلامی بروز می دهند، با سیاست سركوب و بگیر و ببند و كشتار به عقب رانده نمی شوند.اگر دشمن روشهای مختلفی برای خاموش کردن شعله های آتش خشم مردم ، به کار می گیرد، مردم نیز راههای متفاوتی برای تداوم مبارزه برای دست یابی به اهداف روا و حق طلبانه خود پیش رو دارند.

قدرت سركوبگر طبقه حاكم در ایران، امروز تنها با به حركت درآمدن نیروی میلیوینی انسانهای استثمار شده و تحت ستم بركنده خواهد شد. طلایه های حركت سیل بنیان كنی که از حقانیت و جسارت و آگاهی انسانهاسرچشمه می گیرد، در افق نمودار شده است. همین واقعیت است كه درنده خوئی سران رژیم را تشدید كرده است. اما تجربه تاریخی در همه جهان و از جمله تجربه همین مردم در ایران نیز نشان داده است كه علیرغم هر فراز و نشیبی که این جنبش طی کند، غول از بطری بیرون آمده است و تیر رها شده دیگر به کمان باز نخواهد گشت. تاریخ مبارزات همین مردم طی یکصد سال اخیر نشان داده است که کارکرد این جنایتها محدود است و نمی تواند از پس سیل خروشان توده های به جان آمده بر آید. رژیم هر روز بیشتر در باتلاقی که خود بوجود آورده است فرو خواهد رفت.

رژیمی را که برای مرعوب کردن مردم بپا خاسته، شهروندان بی دفاع را قتل عام می کند و گوشش هم بدهکار اعتراضات بین المللی و افکار عمومی دنیا نیست، با تداوم اعتراضات حق طلبانه مردم در عرصه خیابانها و یا در چهارچوب جنبشهای پیشرو اجتماعی، جنبش کارگران، زنان، جوانان، جنبش انقلابی کردستان، در اعتصابات سرتاسری و با بکارگیری با تاکتیکهای متنوع و منعطف می توان ناكام و زمینگیر نمود.مردم بپاخاسته ای كه در نبود آزادی فعالیت احزاب سیاسی، امروز بدون رهبری و بدون استراتژی روشن در خیابانها به ابراز خشم و تنفر از این رژیم می پردازند، بیش از همیشه به خلا ناشی از نبود آزادی و از نبود ستاد رهبری کننده خود،پی می برند و سرانجام این خلاء را پر خواهند کرد.

اینكه مردم فریاد می زنند:''اصلاح طلب، اصولگرا، دیگر تمام شد ماجرا'' ، اینکه دیگر صدای الله اکبر از هیچ بامی به گوش نمی رسد، اینکه مردم جسور و حق طلب در برابر دشمن تا دندان مسلح سینه سپر می کنند، همه اینها نشان می دهد كه توازن قوا میان مردم و رژیم به نفع جبهه مردم تغییر كرده است.اگر چهاین تغییر هنوز در آن حدی نیست كه به مردم این امكان را بدهد تا تعرض خود را برای تعیین تکلیف نهائی با رژیم و با طبقه حاکم ، آغاز کنند. اما در همان حال ندیدن این تغییر و بهره نگرفتن از موقعیتی كه به دست آمده است، به دشمن امكان می دهد تا بر پریشانی صفوف خود غالب شود و جبهه مبارزه مردم آزادیخواه را به عقب براند. اینجا میدان عمل و میدان ایفای نقش نیروهای چپ و کمونیست است، میدان عمل رهبران بانفوذ و كاردانی است، كه از درون جنبشهای پیشرو اجتماعی بر آمده اند. در اینجا شعارها و مطالباتی طرح خواهند شد كه مفاد قانون اساسی فردای این جامعه را شكل خواهند داد. در اینجا روشهای دمكراتیك زندگی مردم و مبارزه تجربه خواهد شد، كه اشكال متعالی آن فردا به نرم عادی زندگی در این جامعه تبدیل خواهند شد.در اینجا و در درون همین حرکت جاری، عالیترین اشكال همبستگی و انسان دوستی پایه گذاری می شوند.

اگر رژیم هر روز نیروهای سرکوبگر بیشتری را برای جلوگیری از گسترش امواج این خیزش انقلابی به میدان می آورد، در جبهه مردم نیز، نشانه های توده گیر شدن هر چه بیشتر این مبارزات و گسترش امواج مبارزه انقلابی دیده می شود. رژیم اسلامی در صورت رودرویی با صف منسجم و درهم تنیده توده های مردم ستمدیده تاب و توان مقاومت را نخواهد داشت. از اینرو این دوره می تواند گام به گام به یک دوره اعتلای انقلابی تکامل یابد، دوره ای که در آن نه مردم وجود این رژیم را تحمل کنند و نه این رژیم توان حکومت کردن بر این مردم را داشته باشد.

آخرین سخن روز